Osoba chcąca wykonywać pracę w sposób zdalny musi mieć predyspozycje psychologiczne, charakterologiczne do tej formy zatrudnienia. Praca zdalna wymaga dużej samodyscypliny oraz automotywacji. Nad głową nie stoi szef i nie pogania. Trzeba mieć poczucie obowiązku, żeby wykonywać pracę bez nadzoru. Poza tym liczy się systematyczność.
Praca zdalna jest wykonywana w domu, co może być przeszkodzą w przypadku trudnych warunków lokalowych albo złożonej sytuacji rodzinnej. Hałas, dzieci, a nawet pełna lodówka - to tylko niektóre przykłady czynników demotywujących, rozpraszających czy wręcz uniemożliwiających pracę, skupienie, koncentrację.
Trzeba też mieć infrastrukturę techniczną, którą nie zawsze zapewnia pracodawca (to zależy od umowy): komputer czy laptop z łączem internetowym oraz inne urządzenia biurowe (skaner, drukarka, czasem faks).
Praca zdalna może być generalnie wykonywana w dowolnej porze, chyba że pracodawca wymaga dyspozycyjności, ale z reguły ta forma zatrudnienia jest ustanawiana w oparciu o umowę o dzieło albo zlecenie, gdzie nie trzeba być do dyspozycji pracodawcy w ściśle określonych godzinach. Najważniejsze to wykonać zadanie, dzieło, przedmiot pracy.
Oznacza to, że praca zdalna pozwala dowolnie regulować czas pracy i porządek dnia. Można wstawać późno, choć to zależy od szeregu innych czynników, np. innych obowiązków (szkoły, domu, dzieci, zainteresowań). Taki tryb życia niektórych rozleniwia, dlatego tak ważne są predyspozycje charakterologiczne do pracy zdalnej.